CRÓNICA DAS HORAS VELLAS




CRÓNICA DAS HORAS VELLAS 


OS DÍAS GRISES 

É difícil esquecer aqueles invernos… Chovía de cote e pasaban meses sen que se vira o sol. A auga que baixaba pola ladeira do Monte das Covas facía que o pobo se enchese de ríos de lama, garabullos e pedras. Nin polainas nin zocos nin zamarra abondaban para tornar tanta auga. 

(Seguirá)

Comentarios

Publicar un comentario

Deixa aquí o teu comentario.

Publicacións populares deste blog

198 ANACOS DE LUZ

Imaxe
Unha fotografía é un anaco de luz que garda para sempre a memoria dun intre.  ( Quico Viz )    quicoviz@gmail.com UNHA MADA DE BURBULLAS Unha mada de burbullas Pingueiradas Orballo  Moza deslizándose sobre unha ola (surfeando)  Auga nunha flor de limoeiro O ollo da choiva Patuñeira na horta da botica ______________ BICHOS, HERBAS,  FRORES... Bolboreta Esfinxe branca (As Cruces)  Alegría de Guinea, Belém ( Impatiens Walleriana ) - Abegondo (A Coruña) Cisne - Gandarío (Bergondo - A Coruña) Paxariños, paxareira (Linaria triornithophora) Abella cuberta de polen, en flor de pasionaria Craviños, cravos de poeta  Abellón  Flor de maceira Araña comendo Cartucho bravo / Cala salvaxe Paporrubio cantando       Rosa Pullman Orient Spress Xuvenca Rubia - Bodaño (As Cruces)  Hibisco vermello - L'Eliana (Valencia) Bolboreta vermella - Besexos (As Cruces) Árbore da seda, Acacia de Constantinopla (Albizia Julibrissium) - Porto do Son Arañ...
ABRIR

MAR DE SOÑOS (32 poemas)

Imaxe
-A poesía é poesía e a prosa é prosa. Dicir " prosa poética " é como dicir "auga seca" ou "lume frío" ...-  ( Quico Viz - quicoviz@gmail.com) MAR DE SOÑOS   -Pegadas na aréa- ------------- ENSOÑADA-MENTE Abrín os ollos  e atopei ó meu lado unha muller que me amaba,   e antes de que rematara o meu tempo de soñar,   decidín convertela a ela no meu soño…   -------------   ATENTA-MENTE   Derrubei a porta do alén  agardando atopar un sorriso agochado no tempo,  e o soño que vive no vento   alumeou nos regueiros do mar dos meus ollos  a lembranza da paixón do teu ser.  A inesquecible fragancia do teu halo máxico,  asolaga e prolonga a envexa e desexo  das verbas e sgotadas,   nun corazón  embruxado polos soños    dunha imaxe que me inspira e me leva a encher a vida  co insaciable espazo da miña sede de ti.  A enquisa viaxeira na bagaxe esquecida,  navegará en mil...
ABRIR